Minicik ellerinde bir bebeğin aşılmaz dağlar görüyorum. Yorgun gözlerinde bir ihtiyarın yıkılmış dağlar çiziyorum. Hayat bu ya, gelir geçer iyi günler, kötü günler. Herşeye rağmen gökyüzüne bakıp güzel bir şey düşün. Umutsuzluk=en büyük günah. Kiremit Uçuran – 2000  Okumaya devam et →

Özü bilmeden bilimi kurcalama Sözü bilmeden sohbette bocalama ”bunca yükle öleceksin”dedim hamala ”ölüm kolay!sen umuttan haber ver.”dedi. ”umut var oldukça dünyayı ver sırtıma.” Kiremit Uçuran – 2000  Okumaya devam et →

Eşkıya nedir öğretmenim, babam neden vuruldu? Silah nedir öğretmenim, dedem neden oynardı? Acı nedir öğretmenim, anam neden duruldu? Al kınalı kekliğim kanadından vuruldu. Sevda nedir öğretmenim? Aşık Veysel söylerdi. Toprak nedir öğretmenim, neden hep mezar oldu? Oysa mis gibi kokar bahar yağmurlarında. Toprağım... 

Kasaba meydanında toz duman açıyordu sonbahar. Havuzbaşı kalabalık, işçiler bekliyordu konuşmadan… Ne gelecek ne geçmiş vardı. Yaşanan boktan bir zamandı. Bir kamyon kornasında parladı ümit. Havuzbaşı Amele Pazarı… Satılık ırgat vardı. Kiremit Uçuran – 2000  Okumaya devam et →

Gözlerin bulut olmuş. Sana ne oldu böyle? Görüşmeyeli çok değişmiş hallerin. Haberlerde gördüğün o yılgın suretler mi, yoksa çaresiz terkettiğin çocukluk düşlerin mi? Bana her şeyi anlat. Ne varsa aklında. Aklından zorun varsa onu da anlat. Bana derdini anlat. Kim kaldı yanında? Yanında kim... 

Ben seni değil, sen beni terk et. Bana hasretlik bırak. Bir eylül akşamında, eş,dost muhabbetinde bir pişmanlığım olsun. İki kelam aşk bırak. Kiremit Uçuran – 2000  Okumaya devam et →

Bir nehirden geçti ruhum. Hamdı yürek, aşkta yoğruldum. Nice yoldan akıp geldim. Çok hırçındım, şimdi duruldum. Denizi bulana kadar akar sular. Geçer yürek duraklardan. Özünü bulana kadar akar yaşlar. Geçer yürek korkulardan… Kiremit Uçuran – 2000  Okumaya devam et →

Çığlıklar doğumla geldi. Gözlerim açılmadan karanlığa… Hayat; minik kalbimde bir heyecan, sınırlı birkaç yıl etimde. İstesen de,istemesen de, nedenini bilmeden yaşar gidersin bu yerde. Nedenini bilmeden ”yaşadım”desin. Kiremit Uçuran – 2000  Okumaya devam et →

Kumlar uçunca eski evin sokağında. Yaz bitimi geldin aklıma. Tozlandı hayalin kırık pencerede. Hatıran derin ıslandı yanaklarım. Ne dünyalar yıktım seni bulmak için. Ne umutlar unuttum sana gelmek için. Sense ayrılık dedin en başında… Ağla, ağla şimdi yalnızlığına…. Kiremit Uçuran... 

Buzdan saatler, Takvimlerde göremediğin zamanlarda saklıdır. Hiç yaşanmamış gibi, sadece ruhum üşür. Buzdan saatlerde, söyleyecek kelimesi yoktur dilin. Acı bir kabulleniş bu benim için. Vaktin geldiğini hisseder beklerim. Buzdan saatlerde gitarım sarhoş Ben yine deli, ben yine aşık. Bir martı dağlarda...